wyzwisko


wyzwisko
Wyzwiska posypały się, poleciały, spadły komuś na głowę, na czyjąś głowę zob. głowa 21.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • wyzwisko — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n IIa, częściej w lm {{/stl 8}}{{stl 7}} słowo obraźliwe dla kogoś, obelga : {{/stl 7}}{{stl 10}}Karczemne, najgorsze, ordynarne, plugawe wyzwiska. Obrzucać kogoś wyzwiskami. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wyzwisko — n II, N. wyzwiskokiem; lm D. wyzwiskoisk częściej w lm «słowa obraźliwe, obelżywe; przezwiska, wymysły, obelgi» Brzydkie, karczemne, okropne, ordynarne wyzwiska. Stek, wiązanka wyzwisk. Obrzucić kogoś wyzwiskami …   Słownik języka polskiego

  • chamski — chamskiscy 1. obelż. «odnoszący się do chama, właściwy chamowi, ordynarny, grubiański» Chamskie zachowanie. Chamskie żarty. 2. daw. pogard. «dotyczący człowieka z ludu; chłopski» Chamska zagroda. ◊ Chamskie nasienie «obelżywe wyzwisko» po chamsku …   Słownik języka polskiego

  • cholera — ż IV, CMs. choleraerze; lm D. choleraer 1. blm med. «ostra, epidemiczna choroba zakaźna, o gwałtownym przebiegu z biegunką i wymiotami, powodującymi groźne odwodnienie i wyniszczenie organizmu, często prowadzące do zgonu chorego» ∆ wet. Cholera… …   Słownik języka polskiego

  • cholernik — m III, DB. a, N. cholernikkiem; lm M. ci cholernikicy, te i, DB. ów posp. «złośnik, piekielnik; rzadziej jako wyzwisko» …   Słownik języka polskiego

  • chuj — (często pisane niezgodnie z tradycją: huj) m I, DB. a; lm M. e, D. ów 1. wulg. «członek męski» 2. lm DB. ów wulg. «wyzwisko używane w stosunku do mężczyzn» …   Słownik języka polskiego

  • cipa — ż IV, CMs. cipie; lm D. cip 1. wulg. «żeński organ płciowy» 2. wulg. «wyzwisko używane głównie w stosunku do kobiet» …   Słownik języka polskiego

  • gnojarz — m II, DB. a; lm M. e, D. y a. ów pogard. «obelżywe wyzwisko dawniej stosowane do ludzi ze wsi» …   Słownik języka polskiego

  • gnojek — m III, DB. gnojekjka, N. gnojekjkiem; lm M. gnojekjki, DB. gnojekjków wulg. «obelżywe wyzwisko stosowane do człowieka (zwykle wyrostka) o niechlujnym wyglądzie albo do człowieka wzbudzającego pogardę, bez charakteru» …   Słownik języka polskiego

  • owaki — owacy (tylko w zestawieniu z taki), pot. «innego rodzaju, inny» Musi to w taki czy owaki sposób wynagrodzić. Przychodzili tacy i owacy pośrednicy. ◊ pot. Ty taki owaki «wyrażenie eufemistyczne zastępujące wyzwisko» …   Słownik języka polskiego